สำหรับช่วงคริสต์มาสจนถึงปีใหม่...
งานแต่ละวันของฉันจะเยอะกว่าเดิมเป็นสองเท่า...
บางวันอาจจะเป็นสามเท่า...

แต่อย่างน้อยวันนี้... ก็ได้ไปร่วมงานคริสต์มาสที่โบสถ์...
ย่างหมูสะเต๊ะให้กับผู้คนที่มาในงานเลี้ยง...
ได้เล่นคลาริเน็ตจากที่ซ้อมไว้ 1 เพลง...
ต้องซ้อมสดเล่นเพิ่มอีก 3 เพลง... ดีใจจัง...
(แม้จะเป่าแล้วแป๊กเยอะก็ตามที)...

ช่วง 1 ปีที่ผ่านมาฉันได้รับสิ่งหลายๆอย่างมากมาย...
ประสบการณ์ในการทำงานที่ได้รับเหมือนไปเรียนคอร์สเร่งรัด...
ย่อมเป็นของขวัญชิ้นดีที่จะปูทางไปสู่อนาคตของฉัน...

และฉันก็เชื่อว่า...

ทุกๆคนต่างก็ได้รับของกล่องขวัญสำหรับชีวิตแต่ละคนแตกต่างกันไป...
ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของหรือไม่...
หากเพียงเรานึกย้อนถึงสิ่งที่เราได้รับมา...
เพียงแค่เราเห็นคุณค่าของสิ่งๆนั้น...
มันก็ทำให้เรามีความสุขได้เหมือนกันไม่ว่าจะนับถือศาสนาไดก็ตามที...

Merry Christmas คับ... สุขสันต์วันคริสต์มาส...
ขอให้มีความสุขกับช่วงเวลาที่ดีๆในเทศกาลแห่งความอบอุ่นนี้กันถ้วนหน้าเลยนะคับ...

ขอแนบเนื้อเพลงที่ฉันมักจะฮัมเพลงเวลาทำงานสำหรับช่วงนี้...
นอกจากเพลง"คริสต์มาสเป็นเวลา"ที่เคยลงใน Entry ก่อนนะคับ...

White Christmas 

I'm dreaming of a white Christmas
Just like the ones I used to know
Where the treetops glisten,
and children listen
To hear sleigh bells in the snow

ลองค้นใน Google คำว่า White Christmas Midi เพิ่อหาเพลงนี้มาลองฟังดูนะคับ...
ทำนองเพราะและอบอุ่นมากๆเลยล่ะ...

"May your days be merry and bright
And may all your Christmases be white"

เริ่มจากเมื่อราวๆต้นอาทิตย์ที่แล้ว...

หลังจากที่ได้รับคำเชิญชวนจากครูพร...
ผู้อยู่เบื้องหลังนักร้องเด็กๆที่โบสถ์...
ทำให้มีแรงบันดาลใจอยากเล่นเครื่องเป่า...
(เครื่องดนตรีที่ใช้เป่า... (จะอธิบายทำไมฟะ...))

ก็เลยตัดสินใจในวันอังคารว่าจะตกลงจะซื้อ Clarinet มาเล่นละ...

ตอนไปซื้อก็ตื่นเต้นมากเพราะไม่เคยดูเครื่องดนตรีแบบนี้จริงๆจังๆ...
ยังคิดไม่ออกว่าจะซื้ออะไรดี...
เพราะถ้าให้ซื้อก็คงซื้อของจีนแดงเพราะถูกดี...
หรือจะเป็นยี่ห้อของ Buffet ที่เอ็ดดี้เพื่อนซี้บอกว่าของเค้าเจ๋งดี...
(แต่ราคาอาจจะเอาไปซื้อมอไซค์ Mio หรือ Fino มาแว้นนนได้สบายๆ)...

ก็เลยต้องโทรไปปรึกษาสามีครูพร,พี่นิด ก่อนว่าจะซื้อที่ไหนดี...

ครูพรดีใจมาก... สามีครูพรเลยรีบโทรไปบอกร้านที่จะซื้อให้ได้ส่วนลดด้วย...

พอไปถึง... ที่ร้านที่ตรงประตูน้ำมีแต่ของ Yamaha...
ถ้าจะเอาของจีนแดงต้องไปที่ร้านที่เวิ้ง...

แต่เราเห็นแล้วก็เลยว่ายามาฮ่าก็ได้...
ว่าแล้วก็ได้ส่วนลดถึง 30% ที่หาจากร้านไหนไม่ได้อีกเลย...
ลองเทียบกับราคาในเวบแล้วมันเซฟไปหลายพันเลยล่ะเอ้อ...
ต้องขอบคุณส่วนลดของพี่นิด,พี่ไก่ และ พี่แหลมที่เอามารวมกันเป็นส่วนลดครั้งนี้ด้วย...

หลังจากหิ้วกลับมาบ้านแล้วก็มาเปิดลองเล่นกันเลย...

เปิดกล่องกันก่อนเลย...

ข้างในก็จะพบปล้องๆมากมาย...

ส่วนประกอบของมันมีหลายอย่างนัก... (รูปประกอบจากเวบยามาฮ่า)...

พอเรานำมาประกบกันแล้ว...

ก็จะได้แบบนี้แหละจ้า...
ดูดีสมค่าตัวจริงๆ... โฮะๆๆๆๆ...
(ด้วยความยาวมันจึงพยายามถ่ายเต็มตัวได้ไม่สำเร็จซักที)...

วิธีเป่า...

ทดลองเป่าดู... อื้อหือ... ยากพอสมควรเลยล่ะ...
(รูปนี้พ่อถ่ายตอนมานั่งอ่านหนังสือเล่นที่ห้องเลยเอามาใช้ซะเลย)...

ส่วนที่เป็นโลหะเงาแวบๆนี่เอานิ้วจับแปปเดียวก็เป็นรอยเสียแล้ว...

สรุปว่าวันอาทิตย์ที่ผ่านมาเอาไปเป่าประสานเสียงเพลง Silent Night...
เสียงยังเพี้ยนออกแป๊ดๆบ่อยๆอยู่เลย... คงต้องฝึกอีกมาก...
แต่เดธไลน์ก็ยังเป็นวันที่ 23 นี้อยู่ดีเช่นเคย...
และวันคริสต์มาสก็เล่นด้วยนี่นะ...
อยากเล่นให้เก่งไวๆจัง...

อ่านโน๊ตยังไม่คล่องเลย...
แต่ไปหาโน๊ตเพลง Canon in D มาเป่าเสียแล้ว...
เป่าได้ช่วงแรกยี่สิบห้องหมดแรง...

วันก่อนได้มีโอกาสทำ...
ข้าวโพดนมบลูเบอร์รี่...
(เรียกแบบนี้เพราะส่วนผสมมันไม่เข้ากันเลยสักอย่าง)...

เนื่องด้วยความอยากทำอะไรแปลกๆกิน+ในตู้เย็นไม่มีของกินสำเร็จรูป...
เลยเอาของในตู้เย็นออกมายำซะเลย...

หน้าตาเลยออกมาเป็นแบบนี้...

พอต้มเสร็จเทใส่กาละมัง...
ส่วนผสมมันไม่เข้ากันเลยซักอย่างเลยต้องใส่บลูเบอรี่เยอะหน่อย...
เพราะดันใส่ข้าวโพดไปสองฝัก... รสบลูเบอร์รี่มันเลยไม่ออก...

แต่รสชาดน่าจะใช้ได้...
เพราะลองให้เจ้ามิ้วกินดูแล้ว...

ผ่านแฮะ...

เฮ้อ... ใกล้ปีใหม่แล้ว...

ใครอธิษฐานสิ่งใดขอให้พระเจ้าประธานให้สมปรารถนานะคับ...

ส่วนผมเองก็มีสิ่งที่ไฝ่ฝันสำหรับปี้นี้เหมือนกัน...

คือขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆคับ...
(คำขอเบื้องหน้า... กับคำขอเบื้องลึกในใจมันคนละอันกันเลยนี่หน่า)...

เอาเป็นว่า Merry Christmas & Happy New Year คับ...

ราตรีสวัสดิ์...

Credit เวบสอนเป่าคลาริเน็ตเบื้องต้นของยามาฮ่า...

http://www.yamaha.co.jp/edu/english/soho/cl/index.html

ใกล้ถึงวันคริสต์มาสเข้าไปทุกที...
ช่วงนี้ใครๆหลายๆคนคงมีความสุขกับการหาซื้อของขวัญ...
หรือมอบอะไรพิเศษให้กับคนที่ปรารถนาดี...

วันนี้ได้อ่านสูจิบัตร(แผ่นพับ)ในโบสถ์มีอะไรดีๆมาฝากกัน...
เกี่ยวกับเรื่องน่ารู้เกี่ยวกับวันคริสต์มาสที่ใครบางคนอาจจะยังไม่รู้...
(ว่าจะลอกมาเลย... แต่เอาเป็นว่ามาเขียนให้มันอ่านง่ายขึ้นกระชับขึ้นดีกว่าแฮะ...)

1. การให้ของขวัญ...
     เป็นประเพณีที่เก่าแก่ที่สุดเคียงคู่กับวันคริสต์มาส...
เชื่อว่าเป็นการเอาแบบอย่างที่โหราจารย์ในไบเบิลได้กระทำ...
คือการนำของขวัญที่ตนคิดว่าดีที่สุดไปมอบให้กับทารกน้อย พระเยซู...
จนเป็นที่แพร่หลายในยุคของกษัตริย์เฮนรี่ ที่ 7 แห่งอังกฤษ...
ที่ประชาชนต่างแสดงความจงรักภัคดีด้วยการถวายของขวัญให้พระองค์...
ต่อมาจึงกลายมาเป็นการมอบของขวัญให้กันและกัน...

2. การส่งบัตรอวยพร...
     เนื่องจากการส่งของขวัญนั้น บางทีอาจมีราคาแพงและใช้เงินมาก...
สำหรับบางคน... ในปี ค.ศ.1843 จิตรกรชาวอังกฤษ John Colcott Horsley...
ได้ออกแบบการ์ดวันคริสต์มาสให้เพื่อนโดย พิมพ์ข้อความไว้ว่า...

"Merry Christmas and a Happy New Year to you"...

จากนั้นการส่งบัตรอวยพรก็เป็นที่นิยมแพร่หลายไปทั่วโลก...
(ชอบอันนี้ ครีเอทดีแถมยังประหยัดด้วยนะ)...

3. การตกแต่งต้นคริสต์มาส...
     จริงๆประเพณีนี้เป็นของคนโบราณก่อนยุคคริสเตียนเสียอีก...
คือคนเมืองหนาวสมัยก่อนใช้แสงไฟและความเขียวของต้นคริสต์มาสแทนความอบอุ่น...
เมื่อพวกเขามาเป็นคริสเตียนจึงใส่ความหมายใหม่ลงในสิ่งที่เคยทำมา...
เช่นการนำต้นสนมาตกแต่งเป็นต้นคริสต์มาส เกิดขึ้นในเยอรมัน...
นอกจากนี้ยังมีการ ร้องเพลงอวยพรซึ่งกันและกัน...
การตกแต่งฉากจำลองการประสูติของพระเยซู...
และการประดับบ้านด้วยดอกคริสต์มาส...

เรื่องแบบข้างบนนี้เราคงไม่ค่อยจะได้ยินหรือได้รู้กันได้โดยทั่วไปแน่ๆเลย...
นอกจากในโบสถ์หรือจากหนังสือที่เกี่ยวกับวันคริสต์มาสโดยเฉพาะเท่านั้น...

^_^

วันนี้ตอนบ่ายซ้อมเล่นดนตรีสำหรับอาทิตย์หน้า...
มีเพลงคริสตมาสหลายเพลงเลย...
ชอบๆ เพราะปีนึงแทบจะได้ร้องแค่หนเดียวหรือไม่ได้ร้องเลย...
อาทิตย์หน้าว่าจะซักหมวกซานต้าใส่ไปเล่นด้วย...
อีกสาเหตุหนึ่งเพราะว่า...
อาทิตย์หน้าต้องช่วยเล่นคลาริเน็ต(ปี่เล็กๆ)...
ให้กับเด็กๆที่มาร้องเพลงในโบสถ์...
ถึงจะเป็นท่อนประสานเล็กๆ...
แต่เราก็อยากเล่น...
เพราะได้มีโอกาสได้นำสิ่งที่เราตั้งใจมาเป็นประโยชน์สำหรับวันคริสตมาส...

ใกล้จะครบปีแล้ว...
ช่วงนี้คนที่เข้ามาทาง Google ส่วนใหญ่มาเพื่อค้นหาเพลงๆนึง...
ซึ่งเคยอยู่ในสเปชนี้เมื่อปีที่แล้ว...
(ดีใจมากที่ได้รู้ว่ามีคนเข้ามาเพื่อหาเพลงแห่งความสุข
ที่เนื้อหาแสนจะน่ารักเพลงนี้)...

วันนี้จะเอาขึ้นมาใหม่...
(เพราะวันนี้ก็ได้ซ้อมเล่นเบสเพลงนี้เหมือนกัน)...
ชอบเพลงนี้เพราะมีความหมายที่อบอุ่นและมีความสุขดี...
(อยากร้องให้ทุกๆคนได้ฟังและได้รับความสุขเช่นเดียวกับเราจัง)...

"คริสต์มาสเป็นเวลา คริสต์มาสเป็นเวลา
คริสต์มาสเป็นเวลาแห่งความรัก...
คริสตมาสเป็นเวลา คริสตมาสเป็นเวลา
คริสตมาสเป็นเวลา แห่งความรัก...

บ่อยครั้งที่เรามัวกลุ้มใจ ทิ้งให้ชีวิตหม่นหมอง
เฝ้ามองมีใครบ้างไหม ที่คอยเข้าใจ
ข่าวดีวันนี้พระเจ้าให้ สายใยใจเราผูกพัน
พระเยซูบังเกิดในรางหญ้า"
(กลับไปร้องท่อนแรกใหม่นะ)...

ส่วนทำนองขอติดไว้ก่อนน๊า...
ถ้าร้องกันไม่ได้...
ไว้จะลองหามาให้ฟังละกัน...

เราเชื่อว่า... ถึงแม้คนไม่เป็นคริสเตียน...
ร้องเพลงนี้... หรือร้องเพลงคริสมาสเพลงอื่นๆก็ทำให้รู้สึกมีความสุขได้...
เพลงเหล่านี้เป็นเพลงที่แต่งขึ้นมาจากความรู้สึกแห่งความสุข...
หรือแต่งขึ้นเพื่อร้องแล้วมีความสุขทั้งคนร้องและคนฟัง...
ท่วงทำนองแห่งความสุขนั้น...
ช่างเหมือนกับเวทย์มนต์แห่งความสุขจริงๆ...

ขออวยพรให้กับทุกๆคนที่ผ่านมาที่นี่...
ได้รับสันติสุขและความรักจากวันคริสต์มาสด้วยนะคับ...
แล้วอย่าลืมแบ่งปันความสุขให้กับคนรอบข้างคุณด้วยนะ... ^_^

ราตรีสวัสดิ์...

ปล. วันนี้ตั้งใจว่าไม่ว่าอย่างไรก็ต้องอัพให้ได้...
แม้เพิ่งกลับมาจากการจัดร้าน... (ตี1)
ก็ต้องอัพความรู้เล็กๆและเพลงนี้ให้ได้...
เลยอาจจะไม่มีรูปประกอบสำหรับวันนี้นะคับ...

วันหยุดทั้งที...
บ้านเราใช่ว่าจะได้มีโอกาสหยุดเหมือนชาวบ้านเขา...
ยิ่งเป็นวันหยุดปกติงานยิ่งหนัก...
แต่เมื่อโอกาสมาแล้วก็ควรคว้าไว้...

เมื่อวันที่ 10 เป็นวันหยุดก็เลยถือโอกาสไปเที่ยวกันทั้งบ้าน...
ที่บ่อน้ำแร่ บ่อคลึง...
สาเหตุที่ต้องมาที่นี่กันเกือบทุกปีเลยก็เพราะว่า...

ธารน้ำร้อนบ่อคลึง เดินทางจากตัวอำเภอสวนผึ้งไปประมาณ 5 กิโลเมตร...
จะพบแยกเข้าสู่ธารน้ำร้อนบ่อคลึงตรงไปอีก 10 กิโลเมตร...
ซึ่งระยะทางจากกรุงเทพไปยังตัวเมืองราชบุรีนั้นใช้เวลาเพียงแค่ 3 ชั่วโมงเท่านั้นเอง...
ถ้าใช้ GPS (ระบบแผนทีชี้ตำแหน่งผ่านดาวเทียม)ช่วยเดินทางอาจจะเร็ว...
แต่บ้านเราไม่มีเลยหลงทางกันทุกปี...
ขึ้นอยู่กับว่าหลงมากหลงน้อย...
แต่ปีนี้มีการหลงแล้วชี้ทางให้คนที่ไปถูกทางตามมาทั้งๆที่ไม่รู้ตัวว่ากำลังหลงอยู่...

ต่อจากนี้เรามาร่วมแช่น้ำแร่พร้อมกันให้สบายตัวกันเลยดีกว่า...

เริ่มแรกเราก็ต้องเติมพลังเมื่อไปถึงอำเภอสวนผึ้งกันซักหน่อย...
เนื่องจากช่วงเช้าไปส่งของที่ห้างก่อนแล้วค่อยออกมา...
เลยทำให้ร่างกายต้องการอาหารเยอะๆ...
แต่แถวนี้ทำอาหารรสเผ็ดมากๆเลย...
แต่ละอย่างบอกไม่ใส่พริกก็ยังเผ็ด...
งานนี้ค่าน้ำอัดลมพอๆกับค่าอาหารเลยล่ะ...

อิ่มแล้วก็ตัวกลม...
กลมเพราะบวมน้ำและบวมอาหาร...

เมื่อมาถึงต้องเสียค่าผ่านทางคนละ 5 บาท...
เดินทางมาซัก 40 เมตรจะเจอบ่อนี้...
สามารถลงแช่ได้ฟรีเลย...
แต่ไม่เคยแช่เลยซักที...
เพราะบ่อนี้น้ำจะไม่ร้อนมาก...
ไม่สะใจเอาซะเลย...
น้ำอุ่นๆเปิดน้ำอุ่นอาบให้ที่บ้านว่าเปลืองไฟเหมือนเดิมดีกว่า...

มันต้องบ่อนี้!!!...
สุดยอดความท้าทาย...

ค่าลงสระคนละ 50 บาท...

วันนี้วันหยุดคนเลยหนาตากว่าปกติมาก...

มาทุกทีไม่เคยแช่ได้นานเกิน 20 นาทีต่อครั้งเลย...
ปีนี้ไม่ฟิต... ยิ่งลงได้แค่ 10 นาทีก็ดับ... ต้องคลานมาดับร้อน...
ของเค้าร้อนดีจริงๆ... คาดว่าเกิน 42 องศาขึ้นไป...
ถ้าไม่นับไอ้ก๊อกน้ำพุ่งที่คาดว่า 50 องศาเซลเซียสขึ้นแน่ๆ...
ท้าให้ลองเอาหลังหนาๆไปโดนฉีดดู...
แล้วจะมันส์... จนร้องโอ๊ย!!!

หลังจากแช่เล่นดำผุดดำโผล่ได้...
จะรู้สึกเบาสบาย...
ผิวหนังรูขุมขนเปิด...
จังหวะนี้เหมาะแก่การขัดผิวด้วยใยบวบ...
หรือล้างหน้ากันไปเลย...
จะเห็นเศษผิวลอกมาเป็นแถบๆ...


อ่อลืมคำเตือนก่อนลงสระ...
บางคนมือใหม่มา...
ลงไปไม่ถึง 5 นาทีจะล้มพับก็มี...
โดยเฉพาะคนที่เป็นโรคความดันสูงหรือโรคอ้วน...
ควรอาบน้ำฝักบัวก่อนลงและแช่ทีละน้อยๆ...
อ้วนแล้วซ่าโดดตูมมีหวังดับแต่เริ่ม...

*ต่อไปนี้เป็นภาพที่เน้นไปเป็นภาพครอบครัว...
ซึ่งมีเสื้อผ้าน้อยชิ้น... แต่ได้ทำการปรับให้เหมาะสม...
เพื่อป้องกัน โดนบลอกเรท "ฉ" หากรับไม่ได้รีบผ่านภาพเหล่านี้โดยไว...

น้ำไม่ลึก... แช่สบายทุกวัย...
ตรงเสานี่แหละยุทธภูมิแห่งการพิงสบาย...

อิจฉาคนมีเมีย... มาเที่ยวแล้วมีความสุข...
เฮ้ย... พ่อตูนี่หว่า...

มาปีละครั้งเองต้องเก็บเกี่ยวความสุขให้เต็มที่...

คนนี้อายหุ่น... เลยต้องใส่ชุดตลอดแม้ลงน้ำ...
เอ่อ... น้องตูเองนี่หว่า...

อาบฝักบัวก่อนลงสระช่วยปรับอุณหภูมิร่างกายให้สมดุลย์...
(ไม่ค่อยจะเกี่ยวกับภาพเลยซักนิด)...

นี่แหละคือสิ่งสำคัญในการลงน้ำร้อน...

น้ำแข็งยูนิตนี่เอง...
การอมน้ำแข็งลงไปช่วยให้รู้สึกไม่ร้อนมาก...
และน้ำแข็งยังค่อยๆละลายในปากระหว่างเสียเหงื่อในน้ำร้อน...
เพราะแช่น้ำร้อนนี้ร่างกายได้ขับเหงื่อออกไปมากมาย...
ปีนี้เอาน้ำแข็งมากระติกใหญ่เผื่อคนอื่นๆที่มาเที่ยวกันด้วย...
นั่งข้างสระจิบน้ำเย็นๆ... ช่วยให้สดชื่นได้สบายๆ...

รูปนี้ไม่รู้ทีแรกว่าจะทำอะไร...

!!? อะไรล่ะนั่น!!!

ตูว่าแล้ว... กล้องๆๆ... ตูมม!!! กล้องที่อยู่เหนือระดับน้ำเพียงครึ่งเซนติเมตร...
เดชะบุญหมุนตัวหลบน้ำที่สาดมาทัน...
แต่ดันลดแขนลงเสียแล้ว...
ผ้าขนหนูช่วยซับน้ำจากกล้องหลังโดนน้ำได้เป็นอย่างดี...

เริ่มทยอยขึ้นจากน้ำอาบน้ำแต่งตัว...

อาบน้ำเช็ดตัวทาโลชั่น...
ช่วยให้ผิวชุ่มชื่นหลังเสียความชื้นให้กับเหงื่อไป...
ทาแล้วสบายผิว...
นั่งรถกลับบ้านตัวไม่แห้งมากด้วย...

มุมพักผ่อน... นั่งชิลล์ๆ สั่งอาหารมาทานได้ด้วย...

ตัวแห้งเย็นสบายแล้ว...
ออกมาเดินเล่นได้...

ชมบรรยากาศเขียวๆรอบๆ...

จะไปทางซ้าย... หรือจะไปทางขวา...

ทางเดินไปต้นน้ำ...
150 เมตร แต่เหมือนไกลจริงๆ...
บรรยากาศน่าหาใครมาเดินสองต่อสอง...

เอ่อสองต่อสองจริงๆฝ่ะ...

พ่อแม่ - ตูเองและน้องสาว...

มีประวัติด้วย...
อ่านประกอบความรู้...

เห็นตะไคร่เขียวๆนี่อย่าคิดว่าเป็นน้ำเย็นเชียว...

ลองเปิดชัตเตอร์นานๆจะเห็นควันลอยไปมา...
บ่งบอกว่าร้อนจริง...

คนนี้ก็บอกว่าร้อน...
ต้นน้ำมันจะร้อนกว่าตรงธารน้ำตกหน่อยๆ...
แต่ก็นั่งชมบรรยากาศได้เพราะอากาศจะเย็นๆ...
อุ่นๆตรงเท้า...

อันนี้ควันเหมือนกัน...
แต่เป็นควันหน้าบึง...
มีร้านขายอาหารของเจ้าของบ่อมาขายเอง...
แก้หิวแก้เหนื่อย...

หลังจากแช่มาเกือบชั่วโมง แช่ ขึ้น นอน แช่ ขึ้น โดด แช่ ว่าย...
เหมือนกับได้ออกกำลังกายเยอะๆเลยล่ะ...
ร่างกายสดชื่น... คุ้มกับที่ได้มาพักผ่อน...
แม้จะเป็นเวลาเพียงสั้นๆ...
แต่ก็คุ้มค่า...

ขากลับสำรวจทาง... แถวนี้มีคนเริ่มมาทำรีสอร์ทให้เช่าแล้ว...

คืนละ 300 - 1500up...
แล้วแต่ที่แต่ละสไตล์เลย...
บรรยากาศไม่ถึงกับดีระดับ A+ แต่ก็น่าจะดีถ้าต้องมาพักผ่อนในวันที่ ที่อื่นมีคนเข้าพักอย่างหนาแน่น...

ปล.  ในที่สุดก็ได้อัพ Entry อีกก่อนช่วงคริสต์มาส...

แต่มันดันเป็น Blog ของเมื่อวานที่ดองไว้...

ของวันนี้ต้องมาอัพต่ออีกทีครั้งหน้าเสียแล้ว...

หมดแรง... ง่วง...

ราตรีสวัสดิ์...

 

Edit เพิ่มเติมจ้า...

มาแถมเวบ http://www.boeklueng.com/ เวบของบ่อคลึงเลยจ้า...
ข้างในมีแผนที่มีเบอร์โทรเจ้าของบ่อและก็มีรายละเอียดที่เที่ยวอื่นๆด้วยจ้า...